O yaşıyor...
Aktıkça içinden geçen kızıl bir yıldızın
saç tellerinden suya giriyor bedeni.
Her nefes alışında
göğsü inip çıkan bir dünya.
Odasız annelerin göğsünden süt akıyor
gecenin duvarlarına,
çatlamış sokakların içine,
adı konmamış bütün çocukların ağzına.
Bir yerde bir beşik sallanıyor
hiç yapılmamış bir evin içinde,
bir yerde bir kadın
uykuyu bile bölerek büyütüyor zamanı.
Ve dünya—saclarimi islatan tek gozyasi
Ani durdurmanı istiyorum. Cevapsız aramaları telefonundan silmeni, sokakta yanından kimlerin geçtiğini görmediğin, sesimi bütün dikkatinle cebine koyduğun, çalmakta olan müziğin tik taklarının kalbine oturduğu, dondurmanın elbisene damlamasına aldırmadığın anlardan bir demet yapıp gel yanıma. Biliyorsun diye senden istiyorum. Olympos Nehri'nin içinde ayaklarım. Liman kentinin girişinde, yeni açılmış asilzade
ile tanışmadan önce onun hakkında okudukça içimde tuhaf bir yakınlık hissi oluştu. Sanki bir insanı değil de uzun zamandır rüyalarımda dolaşan bir yolu tanıyormuşcasina Shonaleigh kendine sadece hikâye anlatıcısı demiyor. O, “Drut’syla” geleneğinden gelen biri... hikâyeleri yazıyla değil, hafızasında, sesinde ve bedeninde taşıyan kadın anlatıcıların izinden yürüyor. Bu bilgiye
Kartalın peşinden gökyüzünde uçuyorum. Kanatlarım süzülüyor; boşluğun içindeki genişlikte rüzgârı hissediyorum. “Sana anlatılan bütün hikâyeleri unutmaya var mısın?” diye soruyor “Varım,” diyerek Arkasından gidiyorum. Yeryüzü aşağıda usulca açılıyor dağlar, nehirler, ulu ağaçların tepeleri… Dünya küçülmüyor sanki ben ona ilk kez bu kadar uzaktan bu kadar yakın bakıyorum. Ağaçların neden hiç
This is venusinthesky, a brand new site by venussky that's just getting started. Things will be up and running here shortly, but you can subscribe in the meantime if you'd like to stay up to date and receive emails when new content is published!
